Halep (Şam) keçisi: özellikleri, verimi ve yetiştirildiği bölgeler

Kısaca

• Halep keçisi, Şam ya da Damascus keçisi adlarıyla da anılan süt yönlü bir ırktır.
• Türkiye'de Hatay'dan başlayarak Urfa'ya kadar uzanan kuşakta az sayıda yetiştirilir.
• Hatay'da ölçülen iki sürüde ortalama 323,2 ve 347,6 litre süt alınmıştır; Et ve Süt Kurumu 250–550 kg aralığını verir.
• Yüksek sıcaklığa dayanıklıdır; düz ovalarda kısa bitki örtüsünden iyi yararlanır.

Yetiştirildiği bölgeler

Türkiye'de Hatay'dan başlayarak Urfa'ya kadar uzanan kuşakta, Doğu Akdeniz ve Güneydoğu Anadolu'da az sayıda yetiştirilir. Önce Suriye sınırındaki illerde görülmüş, sonra yayılmıştır; Hatay'da giderek yaygınlaşmaktadır.[2][4]

Verim yönü

Süt.[1]

Görünüş

Türkiye'de sayıca fazla olan tip koyu kestane (kırmızı kahverengi) renklidir; siyah, alaca ve gri olanları da vardır. Vücut uzun kıllarla örtülüdür. Uzun vücutlu ve yüksek bacaklıdır; meme yapısı sarkıktır.[1][4]

Doğum ağırlığı

Hatay'da 36 oğlakta ortalama 3,5 kg.[2]

Oğlak verimi

Et ve Süt Kurumu döl verimini 1,5–1,8 verir. Hatay'da 20 keçilik bir sürüde doğuran keçi başına oğlak verimi %180 bulunmuştur; doğumların %30'u tekiz, %60'ı ikiz, %10'u üçüzdür.[1][2]

Süt verimi

Hatay'da 10 keçilik bir sürüde 240 günlük laktasyonda ortalama 347,6 litre (277,5–458,0 litre), 20 keçilik bir başka sürüde 90 günlük emzirmeden sonraki 180 günde 323,2 litre ölçülmüştür. Et ve Süt Kurumu 200–290 günlük laktasyonda 250–550 kg aralığını verir.[1][2][3]

Öne çıkan özellik

Yüksek sıcaklığa dayanıklıdır. Düz ovalarda kısa bitki örtüsünden ve hasat sonrası anız alanlarından iyi yararlanır. Uzun vücut ve yüksek bacak geniş düzlüklerde uzun yürümeyi kolaylaştırır; dağlık ve engebeli arazide ise dezavantajdır.[4]